Wat doe je nou eigenlijk?

Coaching, wat is dat?

Met enige regelmaat krijg ik de vraag: “Maaike wat doe je nou precies, wat houdt dat coachen eigenlijk in?”.

Uiteraard een terechte en goede vraag, maar niet perse eenvoudig te beantwoorden. Een kort antwoord zou kunnen zijn: “Coachen is het begeleiden van een of meer individuen naar haar gestelde doelen”. Klopt helemaal, maar doet tekort aan de werkelijke inhoud van het vak zoals ik het in samenwerking met mijn coachees beoefen.

De Nederlandse orde van beroepscoaches definieert coaching als volgt:

“Coaching is een gestructureerd en doelgericht proces, waarbij de coach op interactieve wijze de gecoachte aanzet tot effectief gedrag door:

  • bewustwording en persoonlijke groei
  • het vergroten van zelfvertrouwen en
  • het exploreren, ontwikkelen en toepassen van eigen mogelijkheden

Coach en coachee* nemen ieder hun verantwoordelijkheid voor het proces.”

*onder coachee kan ook worden verstaan: een team dat als eenheid wordt gecoacht

Praktisch gezien is dit ook de opbouw in mijn coachingstrajecten. Tijdens het intakegesprek definiëren we de hulpvraag, benoemen we de thema’s, en stellen we doelen om naar toe te werken.

In de eerste coachingssessie kijk ik onbevooroordeeld en nieuwsgierig naar mijn coachee en check de benoemde thema’s. Ik schep een ongedwongen sfeer, stel gerust en waarborg de veiligheid. De coachee en ik gaan passend bij de leeftijd en interesses aan de slag om bewustwording te creëren. Daarbij maak ik gebruik van verschillende (spel)materialen, de natuur en creativiteit.

In de vervolgsessies verankeren we de bewustwording, werken we aan persoonlijke groei en zelfvertrouwen en oefenen we met de toepassing. Ik stimuleer mijn coachee om zoveel mogelijk zelf in actie te komen. Een coachingstraject bij mij is bedoeld om de zelfredzaamheid te vergroten, zodat hij/zij in de toekomst zelfstandig sterker kan staan. Daar waar het helpend kan zijn, vraag ik om thuis ook enkele oefeningen te doen, waarbij ouders of andere betrokkenen mogelijk om ondersteuning wordt gevraagd.

We sluiten af met een evaluatiegesprek waarin we samen met ouders terugkijken op het proces, de doelen en wat we bereikt hebben. Soms komt hieruit dat er nog andere thema’s zijn waar we aan kunnen werken en dan spreken we een vervolgsessie af. Zo niet, dan sluiten we af en neem ik na 6 weken telefonisch contact op om te horen hoe het gaat.

Iets concreter

Hoe ik precies invulling geef aan een sessie is enorm afhankelijk van mijn coachee en de hulpvraag. Bij een heel gesloten kind dat moeilijk over emoties en gevoelens praat, maak ik de sessies in eerste instantie zoveel mogelijk beeldend. Bijvoorbeeld met behulp van Poptalk (een methode waarbij de coachee met o.a. Playmobil situaties uitbeeldt), of met een schilderopdracht, uitbeelden etc. Een boos, druk kind neem ik graag mee naar buiten (ik heb ruimte en natuur om de praktijk heen) en laat het soms letterlijk uitrazen. Met een kind dat moeilijk met zichzelf in contact komt, kies ik bijvoorbeeld voor yoga en mindfulness. En zo zijn er allerlei methodes, varianten en combinaties die ik afhankelijk van de coachee en passend bij de hulpvraag inzet.


Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: